ASALET

                                                           A S A L E T

                                 Asalet hususunda herkesin ayrı bir fikri ve kanaati vardır.Kimisi isimlerinin sonuna bir eklenenlere, kimisi muazzam konaklarda dadılar,hizmetkarlar elinde büyüyenlere, kimisi Sultan.prens gibi unvanları olanlara, ekseri kimseler de paralara, hanlara, hamamlara göre karşısındakine asalet değeri verirler.

                                 Bence insanın asaleti, hakka güveni ve hayat merdiveninin basamaklarında kendini kaybetmemesiyle değerlenir.Açıkçası yükseldiği zaman kendini şaşırıp şımarmayan,,düştüğü zaman sabır etmesini bilip vakarını kaybetmeyen insan,hakikaten asildir.

Herkesin hayatında  inişler ve çıkışlar vardır.Ama insanın böyle hallerde kendini kaybetmemesi, özüne ve sözüne güvenilir bir kişi olmaktan şaşırmaması ne güçlü bir yoldur.

                              Hakikat yolundan ayrılmayarak ilahi rahmetlerle yıkanan her insan asildir.

Bulduğu zaman sevinç sarhoşlukları ile azıp masa başında sızan,bulamadığı zaman ona buna el ve dil uzatmaktan çekinmeyen insan filanca hanedana mensup prens unvanını taşısa ne kıymeti vardır.

                              Vaktiyle hizmetkarların, uşakların, gördükleri işleri imparator ailesi paylaşmışlardır. Ama hiçbir surette vakarlarından kaybetmediklerini yalnız kendi milleti değil

Diğer milletler bile takdirle görmüşlerdir.

 Bulunca bunayan,bulamayınca çalan bir bir insan olmamak asaletin ilk derecesidir. Cemiyete hayırlı olmuş tarihi simalar, büyük din adamları bu kaidenin dışına çıkmamışlardır.

Yüksek tepelerde yılanlarda,kartallarda vardır, ama oraya biri sürünerek biri uçarak gelmiştir.

Onun için,mevki ve para hiçbir zaman insanın manevi değerinin ve asaletinin ölçüsü olamaz.

                               Zenginliğin insana asalet bağışladığı devirler daima ahlakın çöktüğü devirlerdir.Çünkü en büyük hazine ilahi sevgi ile dolu bir kalptir. Bu hazine insana öyle bir asalet verir ki,insan en yüksek ve en mağdur zamanında sabırlı ve haysiyetli olmasını bilir.

                                Hz.Peygamberimiz ve İslam büyükleri yükseldikleri ve sabır etmeleri icap ettiği devirdeki tavrı hareketleri ile insanlığa hakiki asaletin en yüksek örneklerini vermişlerdir. Hakka yakın olup, O’na sevgisi ve saygısı olmayanın asaleti mi olur?

                                İnsan mana bilgisinden ve  Allah korkusundan uzaklaştıkça asaletten de uzaklaşır.Böyle bir insanı hiçbir rütbe hiçbir servet hiçbir sıfat iki alemde muzdarip olmaktan kurtaramaz. Asil azmaz Kem tozmaz, kim rabbinden korkarsa Allah ona mutlaka bir kurtuluş kapısı ihsan edecektir…

                                                                                                     Salih BOZACIOĞLU